Vandaag in de Restflits:
– Status gezondheid
– Seksualiteit bij De Rest
– De demonen van Waylon
– HZP op herhaling?
– Wat nog Rest
Status gezondheid
Een ‘gewone’ Restflits! Dat is ook al weer ruim een maand geleden dat ik de laatste heb gemaakt. Maar zoals de vaste lezer weet: er zijn wat dingen tussen gekomen. Ziek worden, herstellen en nog wat nieuwe problemen… Even geen normale situatie. Want mijn gezondheid staat natuurlijk toch altijd op de eerste plaats. Dus… “Nou John, hoe gaat het ermee?” Zal ik maar even aan mezelf vragen want niemand anders doet het… 😉
Welnu, je ziet: ik schrijf weer. En in de tussentijd heb ik ook al weer eerder wat geschreven over seksualiteit maar daar kom ik straks op terug.
Inmiddels ben ik dan ook eindelijk weer eens naar mijn NIEUWE huisarts geweest! Joepie? Voor het eerst sinds ongeveer 4 jaar dat ik de eerstelijnszorg heb gemeden.
De reden zal duidelijk zijn als je mijn artikel ‘Status Update’ hebt gelezen: de plotseling blijvende doofheid en duizeligheid, waardoor ik bang was mogelijk de ‘Ziekte van Menière’ te hebben. Laat ik daarover kort zijn: de doofheid is iets minder maar is er nog en de duizeligheid is zodanig verminderd dat ik weer op de fiets durf. Afgelopen zondag heb ik het voor de eerste keer weer geprobeerd door op de fiets naar mijn dochter te gaan. Ging goed. Ik heb alleen nog iets: continu tranende ogen, die daardoor ontstoken zijn geraakt. Ik loop de hele dag met een zo schoon mogelijke zakdoek mijn ogen droog te wrijven, anders kijk ik door een laag traanvocht heen…
Ook dit heeft invloed op mijn schrijven gehad.
Maar goed, die huisarts dus. Ik zal je meteen vertellen dat ik er nog niet laaiend enthousiast van ben geworden. Mijn nieuwe ‘huisarts’ is ook gewoon zo’n bekende ‘huisartsenpraktijk’ waar misschien wel 8 huisartsen in deeltijd werkzaam zijn. Ze noemen zichzelf een ‘maatschap’. Als je belt met een probleem krijg je de dan beschikbare huisarts. Wel proberen ze dezelfde terugkerende problemen uiteraard bij de huisarts te beleggen waar je dit het eerst gemeld hebt. En ook kan je een eventuele voorkeur opgeven voor een bepaald persoon, maar dan moet je soms even wachten tot die weer beschikbaar is. Zoals ik al eerder heb geschreven over het fenomeen ‘huisarts’: de echte oude gewenste huisarts bestaat niet of nauwelijks meer. De huisartsenpraktijk is eigenlijk hetzelfde als de huisartsenpost van het ziekenhuis, alleen dan overdag op werkdagen.
Mijn eerste kennismaking met de mevrouw die wel al jaren aan deze locatie is verbonden was op zich goed. We kennen elkaar niet en ze probeerde duidelijk niet al te uitvoerig kennis te maken. Het was al 45 minuten uitgelopen en volgens mij wilde ze mij ‘to-the-point’ helpen want er stond zogenaamd 20 minuten gepland (had ik om gevraagd) maar na 10 minuten stond ik weer buiten.
Na het bekende vraag-en-antwoord-spelletje heeft ze een verwijzing geregeld naar de KNO-poli van het ziekenhuis en een receptje geregeld voor een oogzalf. Bij KNO hopen we dat ik een antwoord krijg op wat er in mijn gehoorgangen zit waardoor ik zo doof blijf en wat er eventueel aan te doen is. KNO… Dat is weer een apart verhaal.
Diezelfde dag moest ik bellen naar de Poli KNO om een afspraak te maken. De assistente daar had de verwijzing ontvangen en deed daar direct al wat moeilijk over… Poepoe… Oorsuizen, doofheid, duizeligheid… Het is nogal wat. “Heeft u wel eens een gehoortest gedaan?” Ik gaf aan dat niet meer te herinneren maar volgens mij wel, jaren geleden. Dan wilde ze die als eerste inplannen om in ieder geval te weten hoe slecht mijn gehoor is. Eind augustus. Euh… Ik voelde de agressie al weer opkomen. Daar gaan we weer… De molens van de zorg in Nederland. En dan klagen ze over de lange wachttijden en gebrek aan personeel… Ik protesteerde. Ik wist namelijk al dat ik slechter hoor sinds enige tijd! Komt er uit die test een reden van die doofheid? Nee, dat is de volgende stap. Zo lang kan en wil ik niet wachten! Ik wil zo snel mogelijk weten wat de oorzaak is en of ik inderdaad de Ziekte van Meniere zou kunnen hebben! En moet ik nu maanden duizelig blijven zodat ik de hele zomer niet kan fietsen? Op dat moment was ik nog erg duizelig.
Onder protest (met een notitie dat ik ‘weiger’) schrapte ze de test en heeft ze een ‘gewoon’ gesprek met een KNO-arts ingepland om mijn probleem daarmee te bespreken. Op 20 juli… Nog steeds pas over een maand. Wat denk je hoe ik toen voelde?
Dit is weer precies waarom ik eigenlijk zoveel mogelijk de zorg mijd. Er wordt niet normaal praktisch meer gewerkt. Bij het ASZ (Albert Schweitzer Ziekenhuis – Dordrecht) ken ik de achtergrond omdat ik er heb gewerkt. Er zijn meerdere bezuinigingsronden geweest waarvan ik één slachtoffer ben. Maar ik werkte niet in de zorg zelf. Op de diverse afdelingen moest efficiënter gewerkt worden en met duidelijke procedures meer eenheid en (juist) snelheid gewonnen worden. Gevolg was dat afdelingen samen gingen of verdwenen. En zo kon er dus met minder mensen zogenaamd meer werk worden gedaan. Het echte zorgpersoneel voelde al nattigheid. En ze hadden gelijk. Te weinig mensen als er meer werk op hen af komt (pandemie) en soms onwerkbare procedures waardoor de wachttijden juist alleen maar langer werden. Maar op papier ziet alles er gelikt uit en het ziekenhuis heeft afgelopen jaar weer dik positieve cijfers behaald in de boekhouding… Is de zorg ook verbeterd? Ik lees regelmatig dat mensen slecht zijn geholpen en dat het ASZ meer op een zorgfabriek lijkt dan op een menselijke ondersteunende omgeving.
Dat heb ik gemerkt toen ik twee keer in het ziekenhuis lag voor de operaties en dat merk ik nu weer met de onwrikbare procedure van de Poli KNO. Bedroevend.
Gelukkig knapte ik afgelopen weekend weer wat verder op en voelde ik al minder duizelig.
En daarom probeerde ik zondag weer te fietsen. Kijken of het verantwoord was. En dat was het naar mijn idee. Alleen mijn ogen zijn nog niet goed en zorgen voor slecht zicht onderweg. Maar daar heb ik dus een oogzalfje voor gekregen waarvan ik hoop dat het snel zal werken.
Mocht ik voor 20 juli – bezoek aan KNO-arts – niet duizelig meer zijn geworden, dan blijven toch het continu ruisende/piepende oor en de doofheid staan om te onderzoeken.
We zullen zien hoe het gaat lopen. Ik kom er later weer op terug.
Seksualiteit bij De Rest
Al eerder gezegd: de laatste tijd heb ik veel gepubliceerd op deze blogsite over seksualiteit en de laatste tijd zelfs steeds meer (over) porno. Met dat laatste maak ik meestal niet veel nieuwe vrienden. Helaas weigeren de haters van erotiek dan goed de bijgaande tekst te lezen, zodat ze geen flauw idee hebben waarom ik zoiets publiceer. Daarom kan ik niet vaak genoeg herhalen te verklaren waarom ik dit doe. Want ik zal er zeker niet mee stoppen voorlopig. Erotiek is namelijk een dikke rode draad in mijn leven vanaf ongeveer mijn 11e jaar, dus mijn puberteit. Dat is nooit veranderd. En zal ook nooit meer veranderen. Gevoelens kun je niet uitzetten.
Juist vanwege de actuele ontwikkelingen in de maatschappij om de ‘seksualisering’ te stoppen, sekswerk meer en meer aan banden te leggen en de geldende moraal tegen erotiek en dus porno blijft, moet ik proberen de andere kant van de medaille te laten zien. Omdat het hier gaat om de gezondheid van zeer veel mensen die op het spel staat. Want seks is wel degelijk belangrijk voor heel veel mensen.
Daarom heb ik mijn vorige artikel geschreven: ‘De moraliteit van seks als spel’.
Om in ieder geval aan te geven hoe de basis van onze samenleving zou moeten veranderen om niemand meer onterecht uit te sluiten. Want dat is wat nu gebeurt.
Seksualiteit is een eerste levensbehoefte van het merendeel van de mensheid. Gelukkig… Anders zouden we snel uitsterven. (Misschien is dat wel de achterliggende bedoeling? Maar dan denk ik weer in complottheorieën… Daar ben ik niet van. 😉 )
Een gebrek aan gezonde seks geeft frustraties. En bepaalde gedragingen (soms grensoverschrijdend genoemd) zijn ook een gevolg van het gebrek aan voldoende kunnen ‘spelen’. En ‘vreemdgaan’? Straks meer over de ‘demonen van Waylon’…
Seksueel gerelateerde problemen stapelen zich steeds hoger op. Er gaat bijna geen dag voorbij of je leest in het nieuws weer over een ontdekt geval van misbruik. Of een bekende artiest of sportcoach die ongewenst gedrag zou hebben vertoond. Het wordt steeds erger.
Er schijnt een land te zijn (Zweden uit mijn hoofd?) waar zelfs geliefden elkaar vooraf moeten verklaren dat ze seks met elkaar willen. Is die verklaring er niet dan kan het een geval van verkrachting worden… Is dit de weg die ook Nederland is ingeslagen?
Als je honger hebt… Om obesitas te voorkomen… Moeten we dan straks ook een verklaring van de dokter gaan tonen dat we bepaald eten mogen kopen?
Worden we langzaam maar zeker getransformeerd tot robots zonder eigen vrije wil en gevoelens?
Gelukkig zal ik dood zijn als het echt zo eng wordt in de nieuwe maatschappij… En gelukkig kan ik tot heden nog tonnen aan porno downloaden en als ik wil de rest van het jaar dag in dag uit bekijken. “En op het eind stortte hij rukkend ter aarde…” Lekker puh. Maar zo zit ik niet in elkaar.
Ik zal erover blijven schrijven zolang ik kan en proberen iedereen te overtuigen (indien nodig) dat het anders moet. Een gezonde toekomst met gezonde lichamen en geesten. Inclusief gezonde seks.
Daarom dus: Meer meer meer naakt, seks en porno bij De Rest. 🙂
Maar nu eerst:
De demonen van Waylon
Normaliter ben ik niet zo van het ‘roddelnieuws’ a la Story, Privé en tegenwoordig dan RTL Boulevard, om maar een showbizz-roddelprogramma te noemen. Daar kijk ik overigens wel vaak naar omdat er na het 6-uur journaal, 1Vandaag en het Sportjournaal even weinig bijzonders op TV is, voordat om 20.30 meestal een film komt die ik wil zien. Tussendoor kijk ik dus naar RTL Boulevard maar het bovengenoemde ‘nieuwtje’ was uiteraard ook gewoon doorgedrongen tot alle mainstream media zoals Nu.nl: ‘Waylon geeft vreemdgaan toe – Ik ben een lul – Het spijt me Biebs’. Bam. Dat hakte er weer in bij de sociale media. Heel Nederland heeft weer een mening uiteraard. Er wordt dagelijks ‘vreemd’ gegaan door duizenden mensen maar ja… Waylon is wereldberoemd dus hij moet aan de schandpaal.
Waarom ik het een interessant onderwerp vind? Voornamelijk door de uitspraak van Waylon zelf dat “hij moet werken aan de demonen in zijn hoofd”. Ik dacht: “Huh wat? Demonen?” Waylon is gewoon een bekende Nederlandse artiest, voor de vrouwtjes vermoedelijk best wel aantrekkelijk en zeker in het wereldje van de showbizz zijn de seksuele verleidingen ontelbaar. Dit soort mensen gaat vrijwel dagelijks wel met veel mensen om, vaak jongere goed uitziende mensen, waar er bij een hapje en drankje vermoedelijk heel vaak seksuele spanningen ontstaan. Dat is natuurlijk en menselijk! Dat hij toevallig net een hoogzwangere partner thuis had zitten die er niets van wist, maakt het tot ‘vreemdgaan’. Dat is een feit. Maar is Waylon daarom ziek en moet hij in therapie?
Wat een bullshit! Als hij echt 100% trouw wil blijven aan de partner met wie hij nu een geweldig mooie baby heeft om voor te zorgen (zoals hij zelf ook al zei) dan zal hij iets aan zijn discipline moeten doen. Als hij dat niet kan (want geilheid is een heel sterk gevoel!) dan moet hij goede afspraken maken met zijn partner. Veel mensen in dit soort relaties hebben een ‘open’ huwelijk. Dat ze beiden wel eens buiten de deur mogen eten, zolang ze maar eerlijk tegenover elkaar blijven.
Zoals ik ook al zo vaak heb geschreven: het seksspel kan met iedereen gespeeld worden en staat feitelijk los van de (goede) relatie.
Natuurlijk komt het wel voor dat een relatie kan breken als die op zich toch al niet (meer) zo sterk was. Het op elkaar uitgekeken zijn bijvoorbeeld… Dan is een nieuwe liefde door goede seks zo geboren. Maar in geval van Waylon en Bibi lijkt dit nog niet aan de orde, als ik het goed las.
En inmiddels schijnt Biebs zelf ook weer mooie plaatjes van het hele gezin op Instagram te hebben geplaatst. Vermoedelijk uitgepraat en een realistische blik erop gekregen. Verder. Het was maar een keertje seks.
Waylon en Biebs kunnen elkaar wel opvreten… 😛
Nogmaals, ik volg dit soort mensen niet of nauwelijks en ik ken Waylon niet goed. Ben zeker geen liefhebber van zijn muziek en als ik hem op TV zag, vond ik het altijd maar een arrogante kwal… Ja echt, dat gevoel krijg ik bij hem. Maar hij is ook een mens, speelt een rol voor de bühne, doet het blijkbaar goed met zijn muziek en verdient ook gewoon geluk en plezier in zijn leven.
Leven en laten leven en oordeel niet over een keertje seks die de ‘vreemde’ dame in kwestie vermoedelijk ook heel fijn vond. Want knappe bekende personen geven altijd een extra kick voor vrouwen om er het bed mee te willen delen. Er zullen nog genoeg nieuwe verleidingen komen.
That’s life of a famous artist. 😉
HZP op herhaling?
Ruim twee jaar verder nadat ik mijn initiatief ‘Horen, Zien én Praten’ (HZP) in de ijskast heb gezet. Ik heb daar al over geschreven en je kunt het lezen onder het menu van HZP op deze blogsite. Corona en wat persoonlijke overwegingen maakten dat ik het niet meer zag zitten om hier actief mee verder te gaan. Maar op dit moment zit ik er anders in.
Hoewel Corona met een zoveelste opleving te maken zou hebben, lijkt de terugkeer naar weer een dichte mondkapjes-maatschappij nu niet meer aan de orde. Althans dat hoop ik want na twee jaar ‘zelf-islolatie’ ben ik het volledig zat. Ik MOET verder. Anders ga ik er zelf aan onderdoor.
Te vaak hebben nieuwe golven van overmatig drinken me weer opgebroken. Waarvan de recente detox-periode nog maar net is afgerond. En ik tob nog met andere problemen. Maar zonder enige hoop op iets nieuws in mijn leven, waar ik met ‘passie’ voor wil gaan, val ik mogelijk zomaar weer terug. Daar heb ik ervaring mee.
Afgelopen week heb ik enkele heel interessante gesprekken gevoerd met zowel een betrokken maatschappelijk werker, als een paar goede oude kennissen die ik langere tijd niet had gesproken.
Daarnaast lees je in mijn artikelen dat ik nog nooit zo fel was op het onderwerp ‘gezonde seksualiteit’, wat ik in de huidige maatschappij kapot zie gaan. Mijn persoonlijke ervaringen en de daaruit verkregen inzichten kunnen wel eens van levensbelang zijn voor mensen die tobben met hun gevoelens, die steeds meer bekritiseerd worden. Natuurlijke gevoelens. Gezonde gevoelens. Maar door een groeiende massa worden ze vaak fout, pervers of zelfs ziek genoemd.
Bullshit. Gevoelens zijn nooit slecht. Accepteer en omarm ze. Maar laat ze niet tot grensoverschrijdend gedrag leiden! Waar frustraties vaak wel voor kunnen zorgen!
Praten met mensen die je respecteren en (vaak) begrijpen kan al een heel groot verschil maken bij een eigen (onterecht) ontwikkeld schuldgevoel. En daardoor krijg je ook meer controle over je (soms) opspelende gevoelens. Erover kunnen praten is meestal de eerste en beste stap naar zelf-acceptatie en eindelijk begrip van jezelf! Want dat ontbreekt er ook vaak aan.
Daarom heb ik bedacht dat HZP gewoon van levensbelang kan zijn voor een bepaalde groep mensen. Wat best wel eens een grote groep zou kunnen zijn…
Ik moet er nog even goed over nadenken hoe ik het ga doen (met de promotie en zo) maar de kans is groot dat ik binnenkort (vermoedelijk na de zomervakanties) weer mijn deur open zet voor gesprekken. Lees de website waarop alles staat: hzp.derest.net. In de loop van de komende tijd zal ik er mogelijk nog wat gaan veranderen als dit nodig is, maar de basis staat er.
En: het vermelde telefoonnummer op de Contact-pagina staat op werkdagen van ongeveer 09.00 – 18.00 uur altijd open om me even te bellen. Maak er gebruik van! Ik luister graag naar je! En je kunt mij alles vragen.
HZP komt weer uit de (ijs-) kast! 🙂
Wat nog Rest
Als ik dit schrijf is het inmiddels 29 graden in Dordrecht maar gelukkig blijft het beneden in mijn ‘bunker’ meestal koeler: 23 op de thermostaat. De bovenverdieping voelt echter aanmerkelijk warmer en benauwder… Als het in Nederland echt warm wordt, is het al snel benauwd. Dat heeft te maken met de vochtigheidsgraad die hier altijd vrij hoog is in het lage landje omringd door water.
Wat dat betreft was Kroatië ook altijd veel beter. Daar kon het gerust in de zomer tussen de 35 en 40 graden worden maar daar was het droge warmte. Kon ik goed tegen. Maar hier… Rustig aan doen maar weer.
Gelukkig ben ik vanmorgen op tijd weer mijn boodschappen wezen doen bij mijn favoriete supers Dirk en Lidl in een naastgelegen wijkwinkelcentrum. Gelukkig gaat het weer goed op de fiets! Mijn ogen sputteren nog wat tegen maar ik ben gelukkig niet duizelig meer.
Wat de eerder beschreven gezondheid betreft (ik heb dat stukje gisteren geschreven) hoop ik dat het na genezing van mijn ogen weer zo blijft. Dan ga ik met een gerust hart de zomer in, met toch wel weer wat snode plannen om toch eens wat vaker weer ergens naar toe te gaan met de fiets. 🙂
En mijn tuin staat natuurlijk ook nooit stil… Na de verwachte onweersbuien zal het onkruid ook weer dankbaar opbloeien. 😉
Samen met mijn hernieuwde initiatieven rond HZP en mogelijk andere opties, hoop ik nu eindelijk eens een leukere zomer tegemoet te gaan dan de afgelopen twee kut-Corona-jaren. Laten we hopen dat een nieuwe golf alleen maar lichtere ziektegevallen oplevert en niet weer een explosie van ziekenhuisopnames… De tijd zal het ons leren.
Tot de volgende Restflits! 🙂
