Gandalf

Nee, niet de grijze of de witte! De erotische!

Huh? Wat bazel ik nu weer? Een erotische Gandalf? Ben ik weer doorgeschoten met drinken???
Nee beste lezers, ik ben momenteel gelukkig nog steeds 100% nuchter en toen ik deze Gandalf ontdekte was ik direct in de ban van… nee, dus niet de ring, maar van ‘Tijdschrift Gandalf’!
Niet te verwarren dus met de vriendelijke doch krachtige tovenaar ‘Gandalf’ uit Tolkiens ‘In de Ban van de Ring’.

NIET deze grijze of witte Gandalf dus! 😉

Deze week ontdekte ik tijdens mijn doorlopende zoektocht naar leuk materiaal voor in de ‘Erotische Boekenkast’ een aantal bladen met de naam ‘Gandalf’. Die naam trok me wel aan, zeker in het verband met iemand die tot heden vrijwel uitsluitend seksboekjes verkoopt!
Als je op de Wiki-link klikt onder de bovenstaande naam van het tijdschrift, dan lees je dat dit een “alternatief cultuurtijdschrift was, dat in de periode 1964-1971 een taboedoorbrekende rol in Nederland speelde”! Waah! Dat wil ik lezen! Dacht ik direct. Ik kende het natuurlijk niet, want in die jaren was ik tussen de 3 en 10 jaar en mijn kennismaking met de echte erotiek begon pas daarna.
En mijn ouders waren nu niet van die progressieve taboedoorbrekende mensen, anders had mijn leven er heel anders uitgezien. Helaas. 😛

Nog een trigger was voor mij de naam van de maker: ‘Guus Dijkhuizen’. Die naam kende ik wel! Als herinnering van inderdaad een van de medewerkers van het Dordtse seksblad Chick! En daar heeft hij na Gandalf dus een poosje voor gewerkt!

Toen werd de wereld al weer wat kleiner. Naast de onderhoudende provo-schrijfstijl van Joop Wilhelmus was Guus Dijkhuizen (ook een provo in die tijd!) een goede partner voor al die kwaliteitsartikelen in Chick.
Nu wilde ik zeker die oude Gandalf gaan lezen en ik heb direct een aantal besteld. Ze blijken niet al te breed leverbaar meer natuurlijk, na al die jaren. Misschien komen ze juist nu los, omdat de mensen uit die generatie gaan overlijden en de erfgenamen met de ‘puinhoop’ van hun vader zitten. Dan maar hopen dat de meesten de waarde ervan inzien en ze verkopen bij handelaren, in plaats van ze verdwaasd weg te donderen bij het oude papier… 🙁

Wat is die waarde dan van Gandalf?

Die omschrijving op Wiki is op zich goed gedaan. Alternatief, cultuur en taboedoorbrekend. Daarom is ‘Provo’ dus ontstaan. De geldende normen, waarden en moraal waren een blok aan het been van veel vrijdenkende mensen, die het tijd vonden om een eind te maken aan de oude (vaak) religieuze indoctrinaties. Omdat ze gewoon onjuist zijn en ongezond. Of ze nu vanuit Rome of Mekka kwamen; ze passen niet bij alle mensen. En het doordrukken van hun beperkingen maakt door de duizenden jaren heen miljarden mensen ziek. Als ze al niet werden vermoord, verkracht en verbrand, als ze niet wilden ‘geloven’. Er zijn vele gruwelijke misdaden gepleegd onder de namen van de Goden. Veel conservatieve politici die zogenaamd niet religieus zijn, hebben daar nog altijd de overtuigingen van behouden. En dat houdt alle vooruitgang tegen. Vooruitgang in cultuur, technologie, gezondheidszorg, kunst en seksualiteit.

In Gandalf zouden artikelen hebben gestaan die alle ‘heilige huisjes’ omver gooiden. Niet alleen de religieuze. Ik zeg ‘zouden’ want ik heb ze nog niet gelezen. In de 13 eerste exemplaren die ik nu al wel binnen heb, moet ik nog beginnen met echt lezen. Ik heb alleen gebladerd en de aard van de inhoud bekeken. En dat stemde me vrolijk! Vooral natuurlijk ook omdat er bijna op elke pagina wel getekende penissen, blote borsten (vaak karikaturen) en vreemde naakte gedrochten staan en overal verspreid echte foto’s van naakte mensen. En niet alleen topmodellen. 😉
Het magazine is erg erotisch geladen en daarom past dit zo perfect bij mijn eigen geschiedenis in de erotiek. Dit heb ik net niet meegemaakt, maar het was de voorbode van de Chick.

In die tijd was de grote ommezwaai naar wel of niet meer seksuele vrijheden toestaan. De ‘seksuele revolutie’. Een onderdeel van ‘Provo’, maar ook een wens van vele andere progressieve mensen, waardoor de Gandalf steeds populairder werd en na 4 jaar al een leuk feestje kon houden:

Het 4-jarig bestaan werd gevierd met de presentatie van een speciaal boek over die 4 jaar, in een literaire omgeving, waar je op deze foto zelfs Annie-MG Schmidt ziet zitten, rechts op de foto. Zij was naast een zeer bekend kinderboeken schrijfster heel breed actief met vele andere producties. Of zij zo genoot van de (half) naakte ‘Gandalf-nymf’, zoals ze in die bladen ook vaak voorkwam, weet ik niet. 😉

Na die 4 jaar kwamen er nog 3 succesvolle jaren bij en ik weet niet helemaal zeker waarom het eigenlijk is gestopt. Misschien werden de juridische gevolgen en het bannen uit de winkels te zwaar om het vol te houden.
Als je iets weet over die ‘beruchte’ jaren 60/70 dan weet je dat er naast taboedoorbrekende bladen ook veel protesten en acties waren in Nederland, die vaak door de politie werden afgebroken, met steeds weer arrestaties tot gevolg. De echte progressieve veranderingen werden niet getolereerd. En dat is nu misschien nog wel erger…

Guus Dijkhuizen zelf is er nooit zwaar voor vervolgd of veroordeeld en heeft later zelfs een koninklijke onderscheiding mogen ontvangen. Toen leed hij al aan kanker, dus misschien was het een doekje voor het bloeden van de elite, die hij jarenlang dwars had gezeten. 😉

Vanwege de goede en open schrijfstijl van Dijkhuizen, heb ik gelijk besloten een paar boeken van hem te bestellen: ‘Jantje is weg!!! (2003)’ en ‘Dag van zure appels (2009)’. Beide boeken waren voordelig (tweedehands) te koop bij Bol en ik heb graag ook wat ‘neutrale’ literatuur van hem staan, waarbij ik benieuwd ben hoe dit uitpakt. Als ik alles goed heb gelezen, is hij vrijwel altijd net zo scherp en realistisch/cynisch als in de alternatieve bladen. 😉 Helemaal mijn stijl! 🙂

De waarde van het unieke magazine Gandalf, met een vervlogen tijdgeest, is eigenlijk onschatbaar. Velen zullen het ‘asociale pulp’ noemen, waar Nederland zich voor zou moeten schamen. Want ze begrijpen nog steeds niet dat teveel mensen nog altijd worden beperkt in hun mens-zijn en zelfs gecanceld worden met hun (artistieke) werk. Levenswijzen die worden afgewezen als onzedig of zelfs gevaarlijk voor kinderen en de hele mensheid… Als je openlijk met naaktheid en erotiek bezig bent, waar kinderen bij zijn. Het hele verhaal op mijn bord. Het verhaal wat ik ook al jarenlang vertel. En ik doe dit puur vanuit mijn eigen gedachten en gevoelens. Ik ben geen neo-provo… Maar als ik in die tijd iets ouder was geweest, had ik me er wel bij willen aansluiten denk ik. Puur omdat ik het had willen steunen.

Voor mij is dit magazine dus zeer waardevol en ik ga proberen de hele serie compleet te krijgen… Maar dat zal een dobber worden. Want ik begreep van verkopers van latere uitgaven dat vooral de eerste nummers erg zeldzaam zijn. Die zullen straks dus wel aangeboden worden voor minimaal € 500 of meer… 😛 Maar alles wat ik heb ga ik koesteren en ik zal zeker nog met een vervolg komen, om te delen wat ik heb gelezen als dit interessant is. En plaatjes natuurlijk. 😉

Hieronder alvast wat voorpagina’s van enkele van de nummers die ik al heb.
Tot de volgende Gandalf! 🙂