Chick

De enige echte uit Dordrecht! 🙂

In navolging van het oude provo-tijdschrift ‘Gandalf’, liep ik al met het idee om het eerste seksblad wat ik echt begon te lezen in de 70er jaren, ook te behandelen. Want je kunt Wiki erop naslaan, maar daar word je niet echt wijzer en zeker niet vrolijk van. Het lijkt erop dat de schrijvers van de Wiki-artikelen van na de Chick/Wilhelmus-generatie stammen en alles uit de archieven (en dikke duim) hebben geschreven. Het valt ook niet mee om iets positiefs te schrijven, over een redacteur, die Joop Wilhelmus voornamelijk was, die later is veroordeeld als zedendelinquent, vanwege de vermeende ‘verkrachting’ van zijn eigen minderjarige dochter. Over hem had ik dus al een artikel geschreven. Niet 100% negatief, omdat er bepaalde zaken gewoon nooit echt goed aan het licht zijn gekomen. En de mensen die het kunnen weten zijn dood en begraven, of zo oud dat ze hier niks meer van willen weten… Tja. Ik schrijf hier niet omdat ik alles weet. Dit artikel gaat puur over de Chick, zoals ik die zag en las, in een tijd dat ik zelf nog maar een puber was. Het was mijn bakermat van de erotiek.

Redactioneel seksblad

Zo zou ik de Chick zeker in de beginperiode willen noemen. En géén pornoblad! Hoewel het aandeel in porno in alle seksbladen in de loop der jaren wel toenam. Dat wilden de meeste mensen namelijk zien en lezen. En geen ‘moeilijke’ verhalen over het ‘verbeteren van de wereld’. Dat waren de provo-roots van Joop Wilhelmus, die later in de commercie verwelkten.
Dat sales-manager Jan Wenderhold later koos voor die commerciële kant, is niet zo verwonderlijk. Zijn dochter Sandy plukt daar nu nog altijd de vruchten van. Maar ik schrijf nu over de Chick in de 70er jaren, toen het nog een echt redactioneel seksblad was. Met veel lange artikelen van Joop zelf, maar ook van Guus Dijkhuizen (Gandalf en later met nog meer boeken) en diverse (vaak buitenlandse) bijdragen van experts op het gebied van de seksuele ontwikkeling. Psychologen. Seksuologen. Dus zeker niet alleen porno-makers. Uit die tijd stamt mijn leeservaring van de Chick.

Later ging ik ook andere bladen kopen, zoals Rosie (het populaire Rotterdamse seksblad), Candy, Lolita, Tuk en diverse andere. Maar het begon ongeveer in 1974 met de Chick.

Natuurlijk vond ik ook de plaatjes allemaal leuk en opwindend, maar ik las vooral de redactionele stukken van de Chick. Omdat die me meer vertelden over seksualiteit, waar ik tot die tijd nooit iets over had gehoord. Alleen de elementaire biologie van een leraar die extreem Christelijk was… Over de bloemetjes en bijtjes, de werking van de penis en waar de zaadjes naar toe gaan om daar een eitje mee te bevruchten… That’s it. De seksuele voorlichting in de brugklas van de HAVO.
De meeste kinderen lachten zich te pletter, als Meneer van Essen weer eens een kromme stijve penis op het bord tekende. Ik las het allemaal beter in de Chick. 😉

Dit is het meest onderschatte aspect van de invloed van de seksbladen in die jaren. Toen werden ze al door velen ‘vieze blaadjes’ genoemd en tegenwoordig was het gewoon allemaal porno. Meer niet. Als ik het met een minder inhoudelijk bekende over ‘erotiek’ heb, dan zegt die altijd: “Ja, jij houdt van porno. Goed dan. Moet jij weten.” En ze draaien zich om. Dit is zo dom en frustrerend! Erotiek en seksualiteit gaat om veel meer dan porno! Dat woord zie ik alleen maar als de commerciële (uiterst winstgevende!) tak van de erotiek. Heel de wereld wil namelijk geile plaatjes en filmpjes zien. Ja… Ik ook wel. Leuk. Af en toe. Maar niet alleen. Ik wilde zeker in die jongere jaren nog gewoon alles weten over vrouwen en seks. Hoe alles werkt, wat vrouwen willen… Wat later bleek in het ‘gewone’ leven niet helemaal altijd te matchen bij wat mannen willen… Hoewel vrouwen zichzelf pas later beter hebben leren ontdekken. Maar zover wil ik nu niet gaan.

Chick was voor mij een belangrijke bakermat, omdat vooral Joop Wilhelmus uitvoerig schreef over het recht van elk mens op fijne seks. Jong en oud. Zwart en wit. Arm en rijk. Pure gelijkheid. En dat onderschreef ik toen volledig.

In mijn jonge pubertijd voelde ik me gefrustreerd en achtergesteld, omdat ik nu inmiddels (via de Chick en andere bladen) wel wist wat er in de wereld te koop was. En ik was niet de enige geile jongen van 14, die naar mooie meisjes in de klas keek… En het waren altijd de assertieve, knappe gasten, die blijkbaar met die mooie meisjes mochten spelen… En soms gewoon seks hebben. Dat hoor je dan om je heen… Maar ik bleef die verlegen eenzame jongen.

Toen ik door de Chick en andere bladen ook meer adressen kreeg, waar ik gratis reclame bij kon aanvragen en zelfs leuke gadgets kon kopen, ging ik dat ook doen. Mijn post werd nooit bekeken door mijn moeder. En zo kon ik catalogi van Intermedia laten komen en echt leuke dingen zoals erotische kaartspellen en zelfs een ‘porno-pen’: een pen met een kijkvensterje bovenin, waar ik aan kon draaien en waardoor je dan grappige pornoplaatjes kon zien, zoals een vrouw die een man pijpt en zo. Die pen had ik een keer meegenomen naar school (net als Lolita’s, die ook door klasgenoten werden bekeken in de pauzes!) en toen zag een leuke klasgenote die pen een keer. Ze keek door het venster en zei toen: “John, mis je soms iets?” Ik geloof dat ik een ietwat ontkennend antwoord had gegeven, maar in feite sloeg zij de spijker op de kop. Maar ja… Wat doe je als toen 15-jarige, die te verlegen was om meisjes gewoon aan te spreken…

Toen ik op 16-jarige leeftijd dan een keer werd opgepakt, omdat ik me exhibitionistisch had gedragen tegenover jongere meisjes, zat ik daar aan tafel tegenover die rechercheur een beetje ‘stoer’ te vertellen dat ik al porno keek. Ze hadden toen mijn bladen inderdaad in mijn slaapkamer gevonden en meegenomen om te vernietigen. De man had toen tegen me gezegd: “Dan ben jij ook al vergiftigd.” Ik was daar toen heel boos over. Omdat er geen aangifte was gedaan, omdat de vader van de meisjes het allemaal niet zo ernstig vond, kon ik daarna gaan.
Ik heb die uitspraak wel altijd onthouden natuurlijk. Pas veel later kon ik dit in een betere (volwassen) context plaatsen. Natuurlijk vonden veel mensen porno destijds ‘vergif’. Nu nog steeds. Maar niemand snapte toen en begrijpt zelfs nu nog steeds niet wat pubers meemaken, als ze seksuele gevoelens krijgen! De voorlichting op scholen schiet te kort en met voorlichting van ouders moet je maar net het geluk hebben, goede progressieve ouders te hebben. Anders kappen ze al je seksuele gevoelens volledig af, omdat je daar zogenaamd te jong voor bent tot minimaal je 16^e… Wat een dramatische armoede van de mens. Nou, en dan vind je rond of voor je 16^e porno (vroeger de boekjes, nu veel eenvoudiger op internet) en dan ben je vergiftigd. Ziek. Pfff…

Het gaat hier allemaal nog gewoon om normale seksualiteit! Niet om misbruik! Dat anderen dit er in zien en bepaalde mensen hun grenzen niet meer onder controle kunnen houden, is niet de schuld van de mooie vrouwen in de seksbladen. Maar ook al gewoon in de Ster-reclame, waarin mooie mensen meestal acteren… Elk mens krijgt ermee te maken. En dan mag je niet op tijd daarover praten met je kinderen…

Feitelijk was Joop Wilhelmus met zijn Chick zijn tijd ver vooruit. En hij ging te snel. Met de in de kiem gesmoorde ‘seksuele revolutie’ in zijn hoofd, dacht hij nog meer grenzen te kunnen verleggen. Maar toen was het al te laat, omdat de commercie de echte (natuurlijke) seks al in beslag had genomen, voor nog meer en betere plaatjes en films. Hier is het fout gegaan al vanaf de Chick.

Zijn oude kompaan Jan Wenderhold zag dat al snel gebeuren en zag niets in de ideële waarde van de Chick. Daar werden ze het niet over eens. Ideologie verkocht niet meer. Porno wel.

Feminisme

Toen als gevolg van de mislukte seksuele revolutie het feminisme de kop op stak, omdat vrouwen niet als ‘seksobject’ gebruikt en misbruikt wilden worden, maakte Wilhelmus zijn eerste fout om dit feminisme aan te vallen. Hij zag de organisatie juist de vooruitgang van de gezondere seksualiteit tegenhouden, waar hij in principe gelijk in had. Maar er werden wel degelijk ook vrouwen misbruikt (nu nog steeds… ‘femicide’ is nog altijd een actueel onderwerp!) en met het openbaar maken van de eigenlijk geheime adressen van de ‘Blijf van mijn lijf’ huizen voor vrouwen die probeerden te vluchten van geweldsituaties, maakte hij zich bij niemand meer populair.

Lolita

De grote klap kwam toen duidelijk werd dat porno met kinderen (in bladen als Lolita) niet altijd in goede harmonie was gemaakt, maar onder druk van de commercie in de 80er jaren, ook door gedwongen misbruik. Dat was het signaal voor nieuwe wetgeving, die kinderen beter zou moeten beschermen. Hierdoor werd in 1987 het blad Lolita illegaal en verdween het uit de handel.

Over Lolita wil ik later nog een apart artikel schrijven.

In deze tijd ontstonden ook geruchten dat Wilhelmus zijn eigen dochters zou hebben misbruikt, met name de jongste: Iris. Wie alle geschriften uit die tijd een beetje doorspit, kan weten dat de middelste dochter Walpurga als tiener nogal een moeilijke tijd had. Het ging al een poosje niet meer zo goed in het gezin en zij gaf hem openlijk de beschuldiging van aanranding en zelfs verkrachting van zijn eigen dochters. Later heeft de oudste dochter Bianca dit proberen recht te zetten, maar toen was het al te laat. Wilhelmus had alle schijn tegen zich en in 1992 is hij opgepakt en veroordeeld.

In het artikel over Joop Wilhelmus lees je meer over zijn leven.
Maar met zijn achteruitgang al eind 80er jaren, ging ook de Chick achteruit. Die bleef eerst nog jaren zogenaamd de oude ‘Dordtse’ Chick, maar werd al gemaakt door Jan Wenderhold, vanuit Wormerveer. Ik heb diverse Chicks ‘Dordrecht’ uit die periode liggen, waar geen woord redactioneel meer in voor komt. Alleen nog de contactadvertenties, die in die tijd bij alle bladen zeer populair bleven. Nog later verdween deze ‘Dordtse’ Chick en bleef alleen Chick Nederland over. Op zich een netjes seksblad, maar zonder enige redactionele bezieling, wat de oude Chick juist wel had en uniek maakte.

Ik overweeg wel eens om soms oude artikelen uit die originele Chick te scannen en op mijn website te plaatsen. Vrijwel niemand kan die oude Chicks nog zomaar vinden en de meeste mensen willen dat ook niet. Die “oude troep”. Terwijl er echt goed onderbouwde artikelen in stonden, over seksualiteit. Ook over ‘pedofilie’, later in de Lolita, waar zelfs de NVSH nog aan meewerkte! Alles wordt tegenwoordig veel te zwart gezien. En er is niets of niemand die nog probeert om ook de goede kanten van die tijd te laten zien. Ik weet alleen niet wie ik ermee bereik…
Ik kan in ieder geval laten zien, waarmee ik onder meer ben ‘geschoold’. Natuurlijk met de lessen op de HAVO, de ‘lessen’ van ouders en grootouders en door ervaringen van het leven… Maar dat viel niet altijd mee. Misschien begrijpen mensen me beter als ze weten wat ik destijds allemaal heb gelezen. 🙂
Hieronder enkele pagina’s uit wat Chicks, die ik digitaal heb.

In het verlengde hiervan, dacht ik ook wel eens om (fantasie-) verhalen te gaan schrijven voor Fata Morgana. Daar draait het toch vooral om de erotische entertainment? De ‘erotic dreams’? Zou ik zo’n erotische droom in de vorm van een verhaal daar eens gaan plaatsen? Het zal er dan wel een moeten zijn uit mijn ‘belevingswereld’. Ofwel droomwereld. Waarin ook minderjarigen soms een rol speelden. Want ik was immers minderjarig toen ik de Chick en de Lolita las? Ik kan zo een zeer sappig verhaal vertellen. Maar dan denk ik dat dit niet geaccepteerd zal worden. Want fantasieën, hoe onwerkelijk ook en hoe utopisch, kunnen tegenwoordig strafbaar zijn. Er worden mensen voor opgepakt en veroordeeld. Omdat ze fantasieën hebben. Ook al hebben ze daar geen ander mens kwaad mee gedaan. Niemand beschadigd. De ‘misdaden’ van de fantasie worden vaak zwaarder veroordeeld, dan de echt gepleegde misdaden van mensen, die anderen pijn hebben gedaan. Soms zelfs hebben verkracht of vermoord! Want “ze wisten niet wat ze deden”. Ze leefden in een ‘psychose’ en konden er niets aan doen. Net als mijn ex-partner, waar ik jarenlang met veel moeite naast moest leven… Dat heeft me voornamelijk psychische schade berokkend. Maar mensen beoordelen alleen de gevolgen van een zware drinker. Want die heeft zogezegd zijn volle verstand.

Ik draaf nu een beetje door, maar op het gebied van de seksualiteit waren de voor mij beschikbare invloeden uit de 70er en 80er jaren dus wel cruciaal. Ik heb ze niet verzonnen uit mijn rijke fantasie. Ze waren toen realiteit. Historie. Ik vind dat best wel belangrijk.

Daarom kom ik hier zeker nog wel op terug, ook met een apart artikel over de Lolita.