Vakantie? Wat nou vakantie… 😉
Deze weken zijn rustiger dan gewoonlijk, in mijn omgeving. Relatief dan, want juist deze week wordt bij mijn buurman een nieuwe keuken geplaatst en dat levert overdag de hele dag vreselijke herrie op… Maar ik bedoel ‘rustig’ in de zin van: er lijkt om me heen (op straat) weinig drukte. Volgens mij is het ‘meivakantie’ en dat betekent sowieso al geen scholieren op straat. En misschien zijn sommige mensen al echt op vakantie. Ik heb ergens gelezen dat mensen soms hebben gekozen nu een lange vakantie te plannen, omdat de bekende reizen naar zonniger oorden in de zomer misschien wel moeilijk of duurder worden, door de aanhoudende oorlogsagressie in het Midden-Oosten… Het zal allemaal wel. Ik heb daar geen last van. Vakantie? Hoezo vakantie? Ik heb al 13 jaar vakantie… Onbetaald dan wel, en geplaagd door diverse medische beperkingen, dus wat nou vakantie? Een verblijf in mijn ‘Playa de Gardena’ met eigen palmen en oosterse bamboe is het maximaal haalbare. En helemaal niet verkeerd! 🙂
Ik kan eten en drinken wat ik zelf wil en kiezen wat ik al dan niet wil doen. Heerlijk. 😉
Tussentijds gebeurt er echter altijd wel weer wat en volgens mij is een overzichtje Flitsen al weer een poosje geleden. Daarom toch maar weer aan de slag. Het kan weer zijn dat ik enkele dagen doe over dit artikel.
Ik noemde net al even mijn ‘medische beperkingen’, waarvan ik mogelijk een nieuwe noemde in ‘Lenteflitsen van De Rest’: een hardnekkige ‘mouche volante’ op (of in) mijn rechteroog.
Laat ik dus weer beginnen met mijn:
Gezondheid
Rond de Paasflitsen had ik al geschreven dat alle geplande onderzoeken positief waren afgerond en ik voorlopig ‘klaar’ was in het ziekenhuis. Joechee!!! Maar nu dat oog dus…
Ik ben eerst naar de huisarts geweest, die mij toch wilde zien, hoewel hij mijn oog uiteraard niet goed kon onderzoeken. Maar dat hoort er natuurlijk bij en zo verdienen ze ook weer wat aan mij. 😉
Uiteraard stuurde hij me wel door naar de Poli Oogheelkunde (Oogpoli), waar ik tot mijn grote verbazing dezelfde week nog terecht kon! Ik rekende op een wachttijd, maar het ‘verhaal’ van een permanente vlek vonden ze (net als ik) serieus genoeg om er zo snel mogelijk bij te zijn, mocht het oog inderdaad beschadigd zijn.
Zo’n onderzoek duurt altijd wat langer, want je krijgt dan druppels in je ogen, die de pupillen verwijden. Eerst standaard onderzoeken door de assistente, waar ik al te horen kreeg dat alle waarden goed zijn. Bijvoorbeeld de oogdruk. Ik twijfelde wel eens, omdat ik zo ‘moeilijk’ kijk en veel last heb van oogvocht. Maar dat heeft met de ogen zelf blijkbaar weinig te maken…
Daarna de echte oogarts, die mijn ogen goed onderzocht. Hij zag echter géén beschadiging! Dat was goed nieuws! De vlek lijkt dan toch echt zo’n ‘mouche volante’ en dat die permanent blijft, zou wel op een beetje loszittend netvlies kunnen wijzen. Dat is op zich onschuldig zei hij. Maar hij wil me over een maand toch nog een keer zien, of er dan veranderingen zijn.
Geen scheurtjes dus, geen oogziekenhuis! Hooguit een gewenning aan dat verrekte ‘vliegje’ wat maar voor mijn oog blijft vliegen. Tja… Daar was ik inmiddels al een beetje aan gewend.
Weer een voorlopig afgerond punt dus en eigenlijk kan ik mijn gezondheid in het algemeen best wel stabiel en ‘goed’ noemen, momenteel. De chronische dingen zijn en blijven er, maar daar kan ik mee leven met medicijnen en rustig aan blijven doen.
Zo kom ik vanzelf dan weer op de ‘gewone’ huis-tuin-en-keuken bezigheden, waar ik al jaren mijn dagen mee vul. 😉
En mijn boekenkast, ook wel genoemd:
De Erotische Boekenkast
Het is naast een grappige hobby zowaar een soort project geworden. Hoe krijg ik mijn kast (de ruimte die ik daarvoor gereserveerd heb) zo voordelig mogelijk vol met de gewenste bladen en boeken, liefst uit die historische periode waarin ik ben opgegroeid. Dat valt nog niet mee. Want veel uit die tijd is op de markt momenteel gewoon onbetaalbaar! Voor mij althans! Ik schreef daar al over op ‘1 April’. Honderden euro’s voor boekjes die vroeger nog geen 10 gulden kostten (ja GULDEN)! Via een man die ongeveer even oud is als ik en wel begrijpt dat ik een ‘gewone’ verzamelaar ben, heb ik dan wel een aantal goedkopere boekjes kunnen kopen:
Maar dit zijn nog niet de speciale die ik zoek en die heeft hij dan ook niet.
Het blijft een kwestie van de lange adem en hopen dat ik meer mensen tegenkom, die niet alleen met hun handelsgeest denken… 😛
Op Fata Morgana laat ik meer zien wat er exact allemaal in de kast staat.
Daarover gesproken:
Mijn andere project, om van die website weer een nieuwe, maar meer beperkte, erotische website te maken. Mijn ‘erotic dreams’ uitgebeeld. En wie weet ooit nog in de praktijk gebracht, als ik nog eens fotoshoots kan maken. Maar ook dat is zeldzaam, als je weinig te besteden hebt.
In ieder geval heeft deze website me de afgelopen weken weer aardig bezig gehouden, met nieuwe pagina’s en artikelen.
Met het toch steeds betere weer, wordt ook mijn zin daarin wat minder en de uitbreidingen daar houden natuurlijk ook een keer op. Het staat er en ik hoop dat er langzaam maar zeker weer meer bezoekers komen.
Op Fata Morgana staat nu ook een ‘poll’, waarmee al die nieuwe bezoekers (kuch) kunnen aangeven wat ze het liefst zouden zien op de website. Ik wil het dus weer niet grenzeloos uit de hand laten lopen zoals het oude ‘Erotica’. Ik ‘pletterde’ daar werkelijk alles op wat ik langs zag komen op internet en dat is gewoon veel te veel. En willen mensen dat wel? Dan zoeken ze het zelf toch op? Wat kan een erotische website nog betekenen in een wereld waarin al zoveel te vinden is? Wat maakt MIJN verschil? Hier op de hoofdsite van ‘Het Avontuur’ schrijf ik al uitgebreid over alles wat me bezighoudt. Ook over seksualiteit. Achtergronden. Meningen. Feiten! Om ervan te (laten) leren, naar ik hoop. Op Fata Morgana geef ik de ‘dromen’ weer, die ik heb over erotiek. Maar iedereen kan en mag mee dromen! Daarom: wat wil jij zien? Visueel?
Plaatjes van mooie vrouwen? Artistieke erotiek? Hardcore? Waar ligt te grens van de menselijke fantasie? Met de waanzinnig snelle ontwikkeling van AI kan je bijna alles laten zien! Je kan het zo gek niet verzinnen, of het kan gemaakt worden. Animatie of realistisch.
Je hebt al een poosje kunnen genieten van het levensecht lijkende filmpje over het bezoek aan Trump van Willem Alexander en Máxima, waarbij Rob Jetten eigenlijk niet welkom was en terecht door Trump in elkaar werd geslagen, en afgevoerd naar de gevangenis:
Ik weet zeker dat er ook ‘creatieve’ gasten zijn die al een filmpje hebben gemaakt van Trump die Máxima neukte, waar Alexander naast lag als trotse ‘cuckold’… Of Trump die Ursula von der Leyen neukt op het podium van het Europese parlement, waar iedereen hard zit te klappen en juichen… Of… Waar ligt de grens van jouw fantasie? Technisch kan gewoon alles! Zonder dat er echte mensen daadwerkelijk misbruikt worden. Alle mensen van alle leeftijden. Het bestaat allemaal al! Natuurlijk zullen echt bestaande betrokkenen dit niet accepteren en de makers zullen vervolgd worden. Tegen fake-naakt en -porno worden al steeds meer maatregelen genomen.
Maar wat kunnen ze doen met niet bestaande mensen? Weinig denk ik.
En dat moet ook niet.
Hoewel animatie en AI van minderjarigen wel wordt aangepakt, als zijnde ‘kinderporno’… Dit vind ik discutabel. Er is geen sprake van misbruik, alleen zou het zogenaamd kunnen leiden tot werkelijk misbruik omdat mensen op ideeën worden gebracht… Wat een bullshit. Daar schrijf ik zo vaak over: alsof mensen bij het kijken naar gruwelijke moorden, oorlogen en horror in films ook verleid worden dit na te gaan doen! Dan kan je alles wel gaan verbieden!
AI is de ultieme uitlaatklep van de kunstenaar, die zijn (Of haar! Ook vrouwen vinden dat vaak leuk!) seksuele fantasieën uitbeeldt. De perfecte ‘fata morgana’! Je ziet het wel, maar het is niet echt. Is dat de toekomst van de erotiek? Ook om de hardere en fysiek onbereikbare fantasieën tot leven te wekken? In de oude genres ‘fantasy’ en ‘science fiction’ gebeurt dit al eeuwen. Waarom ook niet in de erotiek? Dat gebeurt dus ook en is een snel populair wordend fenomeen, waar ik zeker meer aandacht aan ga besteden. Ik laat af en toe al een ‘Mo(nu)menteel Plaatje’ zien, maar op Fata Morgana zal ik er een aparte pagina voor gaan maken. Zou je dat ook leuk vinden? Doe mee met de poll!
Een stap verder dan het puur uitbeelden van AI-erotiek, is ‘virtuele’ seks in het echt! Op Fata Morgana tip ik het al even aan: virtuele porno wordt steeds beter én de fabricage van steeds echter lijkende sekspoppen en zelfs seksrobots ontploft! Voor een stevige som geld kan je nu al een bijna levensechte robot naast je op de bank of aan tafel neerzetten, die met je praat en seks met je wil, wanneer jij maar wil! En wat je maar wil. De perfecte seksslaaf! 100% consent! Is dat de toekomst?
Het bestaat al en wordt elk jaar verder ontwikkeld.
Sekspoppen zijn over de hele wereld te koop. Ook ‘minderjarige’ poppen!
Over dit onderwerp wil ik binnenkort een apart artikel schrijven, omdat ik daar best wel een mening over heb. Dat gaat nu even te ver.
Gebeuren er ook nog ‘gewone’ dingen bij De Rest?
Hahaha! Tja… Hoe ‘gewoner’ hoe ‘saaier’ meestal? Ik probeer mijn structureel saaie leven soms wat op te fleuren met misschien voor anderen wat ‘ongewone’ activiteiten… Maar er gebeurt natuurlijk meer in huize ‘Fata Morgana’. 😉
Zo is mijn ‘Zoektocht naar een spoedcursus Arabisch’ gelukkig in de kiem gesmoord! Na twee keer had ik het al wel gezien met Ahmad, als huishoudelijke hulp. Hij is ongetwijfeld een goede hardwerkende man, binnen zijn moslim-gezin en voor vele andere mensen waarmee hij een klik kan hebben. Maar in mijn huis werkte het echt niet. Allereerst was de communicatie zeer moeizaam, omdat hij de Nederlandse taal niet goed sprak en begreep. Daarnaast voelde ik toch wat ongepaste schaamte met foto’s in mijn huis van de zangeres (en model) KOBURG, in soms halfnaakte poses. Daar had hij desgevraagd best wel moeite mee. Zijn vrouw droeg ook zoals bekend in die kringen een hoofddoek. En ik heb in huis dus wel meer dingen staan en hangen, die met erotiek te maken hebben. Ik ga dat niet elke week verbergen voor een huishoudelijke hulp! En dan werkte hij misschien wel hard… Twee weken achter elkaar dezelfde handelingen maar niet overal gewoon stoffen, klopt niet. Dat kon ik wel zeggen, maar dan lachte hij wat en leek het niet te begrijpen.
Ik heb de organisatie Salios gebeld dat ik een andere hulp wilde. En gelukkig begreep de manager mijn argumenten wel, wat een knallende ruzie voorkwam. Want ik ben uiteraard nog steeds niet blij en zelfs boos vanwege het abrupt stoppen van mijn oude hulp…
Maar goed, nu heb ik twee keer al een andere hulp. Een ‘gewone’ Nederlandse jonge vrouw (24), waar ik in ieder geval wel goed mee kan communiceren. Ze woont in mijn eigen wijk, ziet er vrolijk uit en werkt… redelijk. Ik kan niet zeggen dat ze het zo goed deed als mijn oude hulp. Maar die was misschien uniek in haar werk… Ik heb slechtere vervangers meegemaakt dan deze hulp, die het toch al zo’n 2,5 jaar doet voor Salios. Ze werkt niet zo secuur en hard, maar wel ‘snel’ zoals ze zelf zegt, want is met 1,5 uur al klaar. Ach ja, als ik een keer een laag stof ergens aantref, mag ze daar een volgende keer beter haar best op doen. Voor nu vind ik het even goed.
Je mag tegenwoordig niet meer klagen en al blij zijn dat je nog hulp en zorg krijgt…
De echte foto’s van KOBURG die ik in huis heb staan en hangen. 🙂
Dat de zorgverlening steeds vaker onder druk staat, schrijf ik ook regelmatig. In dat verband heeft mijn zoon de psycholoog nu ook barre ervaringen… als nota bene een (geestelijke) zorgverlener die wel zorg wilde verlenen, maar dat niet meer mocht bij zijn bedrijf! Het was namelijk begin dit jaar failliet verklaard. Einde verhaal. Klanten weggestuurd (zonder vervanging!!!) en bedrijf dicht! Mijn zoon op straat! Dat was toch wel even een schok voor hem en zijn vrouw.
Maar zoals ik door iemand al hoorde vertellen en omdat die kringen van zorgverleners goede netwerken kennen, had hij al snel weer meerdere (!) goede mogelijkheden gevonden en aangeboden gekregen! Inmiddels heeft hij al weer een nieuw arbeidscontract getekend en treedt hij volgende maand in dienst bij een andere zorginstelling, die (nog) niet op instorten staat. 😉
Gelukkig heeft hij dan wel een zeer goede opleiding en is hij nog jong. Daarnaast is de vraag naar goed ggz-personeel best wel hoog! Zoals ik hem al vaker gekscherend zeg: bijna iedereen is of wordt tegenwoordig geestelijk gestoord, dus aan jouw beroep is alleen maar groeiende behoefte! Hahaha! Het klinkt als een slechte grap… Helaas is dit wel de realiteit in de huidige maatschappij.
Wat nog Rest?
De ‘zorgen’ rond de jaarlijkse besteding van mijn rechtmatige ‘vakantiegeld’ zijn ook al weer voorbij. Moest ik een paar jaar geleden mijn berging laten schilderen, vanwege de verbouwing voor mijn driewielfiets, heb ik vorig jaar een nieuwe bank gekocht om eindelijk pas goed op te kunnen ‘hangen’; dit jaar heb ik besloten om het huis aan de buitenkant te laten opknappen. Alleen in Dordrecht zijn ze volgens mij berucht: de zogenaamde ‘legowoningen’, gebouwd eind 70er jaren. Zowel verguisd als bejubeld. Dat laatste onderschrijf ik wel, vanwege de destijds relatief lage aankoopprijs en vanwege de goede leefruimte binnen! Vergeleken met de meeste nieuwbouwwoningen zijn ze veel groter en flexibeler. Alleen laat de bouw nu soms wat beperkingen zien, zoals een slechtere mogelijkheid tot isolatie, wat tegenwoordig nogal belangrijk is, vanwege de torenhoge gasprijzen en de hype tot verduurzaming… 😛
Maar het voornaamste is dat de huizen aan de buitenkant wit zijn. Mijn vrouw en ik destijds vonden dat wel mooi! Het deed voor ons mediterraans aan, net als veel woningen aan zee in Kroatië, waar mijn vrouw vandaan kwam. Je moet die huizen dan wel wit houden… En dat kost regelmatig schoonmaak- en soms verfwerk. Bij mij beginnen de muren erg smerig te worden, na ruim 10 jaar dat ik zelf nog op de ladder stond om te spuiten en verven. Helaas kan ik dat niet meer. Maar ik heb een lokale ondernemer gevonden, die het tegen een redelijke prijs wel wil doen.
Ondanks mijn soms wat negatieve kijk op de toekomst, ben ik toch blij dit te hebben besloten. Want ik wil hier absoluut nog jaren met plezier blijven wonen! 🙂
Uitzicht achter op de ‘legowijk’
Tenslotte
Zoals je ziet ben ik echt niet alleen maar bezig met ‘gekke’ dingen. Niet alleen maar ‘fata morgana’s’! Real life sucks sometimes, but goes on. Dit geldt uiteraard voor alle mensen; rijk, arm, ziek, gezond, mooi of lelijk… Elk leven kent schaduwzijden. Niet voor niets zijn het soms juist de rijke en ‘populaire’ mensen, waar de ene na de andere ellende plaatsvindt… Al dan niet door frustraties of/en gebruik van ‘middelen’. Soms ben ik wel eens dankbaar dat ik zo’n simpele onbekende sukkel ben… Daar schijt de duivel niet zo vaak op. Die heeft interessantere doelen. 😉
Op dit moment weet ik even niet waar ik de komende tijd mijn prioriteiten ga leggen. De websites zijn inmiddels redelijk gevuld en al die herstelwerkzaamheden aan de hoofdsite doe ik als ik er zin in heb. Ik hoop op beter (warmer!) weer, om vaker naar buiten te gaan. Wandelen is een prio. En dan de tuin, als het schoonmaakwerk achter de rug is (gepland op 7 mei). En verder? Dat zien we ‘morgen’ dan wel weer. Tot morgen. 😉
Tenslotte 2 – Jade Kops
Net voordat ik dit artikel wilde gaan publiceren, op vrijdagmiddag 24 april, zag ik opeens overal het nieuws van het overlijden van Jade Kops. Wie het niet heeft gezien ergens, moet onder een steen geleefd hebben… 😛
Ik ga hier niet verder uitgebreid op in. Dat heeft vrijwel elk medium al gedaan…
Hier kan ik alleen nog maar over zeggen dat het me heeft geraakt. Ik volgde Jade eigenlijk via Emma Kok, de beroemde zangeres, die vooral via André Rieu wereldberoemd is geworden. En… misschien ook wel zo beroemd werd vanwege haar chronische (nog) ongeneeslijke ziekte (gastroparese), waar ze heel haar jonge leven al mee moet leven. Waarschijnlijk door het gedeelde lijden, waar Jade uiteindelijk niet mee kon blijven leven, zijn zij hartsvriendinnen geworden. Twee jonge tieners die eigenlijk liever jonge-meiden-dingen wilden doen. Uitgaan, dansen, vriendjes en alles om te genieten, wat ze niet konden. Maar toch van hun leven iets positiefs probeerden te maken. Emma met haar zang, Jade met haar acties voor kinderkanker en haar blijvend positieve schrijfsels in haar boek (‘Voor altijd jong’) en op Instagram. Zij werd wereldberoemd in haar ongelijke strijd tegen kanker. Tot de laatste dag dat ze al niet meer kon praten, bleef ze schrijven. Ik volgde het en las het ook.
Onbeschrijfelijk hoe sterk ze bleef tot de laatste snik. Verdriet maar natuurlijk vooral respect voor dit grote voorbeeld voor de mensheid! We zullen Jade Kops nooit vergeten!
Met een foto-impressie besluit ik deze wat uit de hand gelopen Flitsen. Wat een mens kan beroeren…
Pingback: Sekspoppen, seksrobots en virtuele seks – De toekomst van de mens? | De Rest van het Avontuur
Pingback: Consumentenzaken – Bestaan er nog betrouwbare klussers? | De Rest van het Avontuur