Wat ga ik DOEN… ook zonder miljoen?
Tot heden had en heb ik zat te doen. Meestal onverwacht en met een negatieve bijsmaak, maar over het algemeen met plezier, dus daarmee heb ik het gered tot de zomer. Maar dan? Als de mussen dood van dak vallen en ik absoluut geen zin heb om me buiten in de benauwde tropische hitte te begeven? Dat is de onzekere toekomst, die ik nu nog niet kan voorspellen.
Laat ik me daarom nu even houden bij wat er nu weer allemaal is gebeurd afgelopen week. Ja, wat er in 1 week allemaal kan gebeuren! Let op: dit wordt best een uitgebreide Restflits.
Allereerst die vorige keer vermelde vergiftiging van het Dordtse drinkwater:
De e-coli bacterie was er niet! Het was een VALSE melding!
Vorig weekend schreef ik over de alarmerende meldingen van ons waterleidingbedrijf Evides, dat de ‘poepbacterie’, de ‘e-coli’, was aangetroffen in het drinkwater. Dit wordt continu getest en vrijdag 12 juni was dit aangetroffen. Alle inwoners van Dordrecht, Zwijndrecht en Hendrik Ido Ambacht, die daar water van hebben, kregen een mail en SMS en uren later nog een ‘NL-alert’. Met daarin het advies om het water minimaal 3 minuten te koken voor het te drinken of tanden te poetsen… Het advies gold voor 72 uur, dus 3 dagen. Daarna zou bericht worden of het weer veilig was.
Ik was erdoor overvallen. Zelf heb ik dit nog nooit eerder meegemaakt. Alleen had ik wel eens nieuws gelezen over andere Gemeenten waar dit was voorgekomen.
Eerst wilde ik niks doen, omdat er ook altijd vermeld wordt dat alleen baby’s, oudere mensen en zwangere vrouwen er erg last van kunnen krijgen (áls ze besmet raken) en mensen met een verzwakt immuunsysteem. Ik vind mezelf nergens toe behoren, net zoals ik dat ook vond tijdens de hele ‘Corona-pandemie’. Maar een pan water koken zag ik niet als een grote moeite en had dus de grootste pan in mijn keuken (5 liter) gevuld met water en gekookt. Ik heb daar uiteindelijk bijna 3 dagen mee gedaan. Voor het drinken heb ik wel een flesje in de koelkast gezet, want het water bleef erg lang lauw. Maar veel moeite was het niet.
Later las ik dus in de media dat de supermarkten werden overspoeld door hamsterende mensen, die bijna met elkaar op de vuist gingen om de laatste flessen water voor de neuzen van teleurgestelde volgende klanten weg te halen. Ik heb foto’s gezien van werkelijk volgeladen achterbakken van auto’s… Wat een afschuwelijk dom klootjesvolk woont er toch rondom mij… Soms ben ik echt blij en dankbaar dat ik me zo heb afgesloten van de buitenwereld. Ik wil daar gewoon helemaal niets mee te maken hebben.
Maar dan komt het leuke:
Binnen 24 uur, precies de volgende avond, kregen we weer meldingen dat het kookadvies was ingetrokken. Het water was weer gewoon goed drinkbaar. Dat waren snelle 72 uur!!!???
Bij een echte melding gaat dit normaliter nooit zo snel. Als die bacterie namelijk echt verspreid is in het drinkwater, dan duurt dat dagen voordat dit is weggespoeld. En als je de oorzaak niet weet, kan het nog veel langer duren.
Er wordt zogenaamd nog altijd onderzocht waardoor die ‘e-coli’ op die vrijdag dan wel was aangetroffen en eigenlijk bij de volgende testen al niet meer. Er wordt nu aangenomen dat die foute test vals was en ze zoeken nu uiteraard naar de oorzaak daarvan. Er was helemaal geen e-colie bacterie in het drinkwater! Alle opgelaaide spanningen en gevallen gewonden (kuch) voor niets! Mensen hebben nu kamers vol met flessenwater staan. Mijn pan met gekookt water was maandag pas op, ik vond het uiteraard zonde om dat weg te gooien. Zo schoon, zuiver gekookt water! 😉
En wat denk je? Ik heb zaterdagavond hard in mezelf lopen lachen. Om die dwazen met hun hamsterdrang. Van Corona niks geleerd? Dan leren ze het nooit. Pfff…
Dan wel serieus en verdrietig nieuws:
Dit zal het hele land niet ontgaan zijn. Dat water van Dordrecht zal de rest van het land een zorg zijn natuurlijk, maar dit nieuws kwam voor iedereen onverwacht omdat er van de wel 83-jarige Wim T. Schippers niets bekend was dat hij ziek zou zijn. Nog een maandje ervoor was hij nog normaal actief geweest in het openbaar. En samen met zijn goede vriend en andere stemacteur van Sesamstraat: Paul Haenen. Die deed altijd de Nederlandse Bert en Schippers was Ernie. 40 jaar lang! Vanaf 1976 tot feitelijk heden! Ongekend. Maar hij was veel meer. Heel veel meer.
Eigenlijk heb ik Schippers zelf al die jaren nooit zo gezien en gevolgd. Hij was dan ook zelf meestal niet zo ‘in beeld’, maar zijn creaties des te meer.
De allereerste ‘uitspattingen’ van zijn producties heb ik zijdelings een beetje meegekregen als kind: de Fred Haché en Barend Servet Shows. Absurde humor, waar mijn ouders wel naar keken en blijkbaar om moesten lachen. Ik was een keer geschrokken als 10-jarig ventje, toen ik onverwacht na een droom de woonkamer in kwam en op tv dansende blote vrouwen zag! Ik had nog nooit blote vrouwen gezien! En dacht dat ik dit ook niet mocht zien. Niet veel later is juist mijn passie voor blote vrouwen begonnen en nooit meer gestopt. 😉
Veel later heb ik enkele oude opnamen van die shows op internet wel eens bekeken. Het sloeg natuurlijk allemaal nergens op. Veel poep, stront en “godverdommme, ik word niet goed”. 😉
Van Oekels discohoek heb ik ook wel eens gezien. Reeds. Als het ware. Uitdrukkingen die de Nederlandse taal hebben verrijkt. Wat Schippers toen nog mocht maken, zou nu nooit meer kunnen. Jammer, maar helaas. De tv is een emotieloze commerciële doos geworden.
Een eerbetoon (in memoriam) is geschreven door ene Max von Kreyfelt:
Beter kan ik het niet verwoorden. We zijn een unieke en geniale kunstenaar en mediapersoonlijkheid verloren, die de kunst van de onmiskenbare nutteloosheid van veel wat mensen denken en doen, perfect in beeld en geluid wist te brengen.
Omdat ik alleen zijn ruchtbarende radioprogramma ‘Ronfonflon’ nog goed kan herinneren, wat ik als alternatieve radiomaker geweldig vond, zal ik dat nog het meeste missen. R.I.P. Jaques Plafond.
Maar ach… Er is zoals met alles: Niks aan te doen. 😉
Maar nu weer serieus en ook actueel.
Hoe zit het ook al weer met Gaza en de Palestijnen?
Of zijn we inmiddels allemaal ‘aangenaam gevoelloos‘ geworden. Ofwel: we hebben het verdrongen want we kunnen er toch niets aan doen en dat voelt prima.
Comfortabel. 😛
Roger Waters (Pink Floyd) denkt daar anders over:
Comfortably Numb Re-Imagined
Hij wordt in september ook 83, net als Schippers was bij zijn overlijden. Maar Roger Waters lijkt voorlopig echt niet dood te gaan. Sterker: hij heeft een oud Pink Floyd nummer heruitgebracht (‘Re-Imagined’) als actie voor het Palestijnse volk. Politieke standpunten bepalen al zo’n beetje heel het leven van Roger Waters, wat hij met ‘The Wall’ al liet blijken. De tegenwoordig gepolariseerde massa accepteert dat echter niet zo vaak meer en zo heeft hij met zijn anti-Israël standpunten al heel wat mensen tegen zich in het harnas gejaagd. Heel veel optredens in de laatste jaren werden verboden of afgelast, vanwege protesten uit (natuurlijk) Joodse hoek. Hij zou openlijk antisemitisch zijn en dat mag niet meer in de wereld… Dat hij gewoon eerlijk zegt dat de staat Israël een fascistische staat is geworden, die het Palestijnse volk wil uitroeien, wat in de Gaza-strook aardig lijkt te lukken, dat wordt slechts door weinigen geaccepteerd. En die worden dan zelfs vaak terroristen genoemd. En dan heb ik het niet over Hamas. Het is moeilijk. Maar ik respecteer zijn keuzes en sta zeker achter deze geweldige ‘re-imagined’ song, die hij samen met Mona Miari, een Palestijns/Amerikaanse zangeres, heeft gemaakt. Kippenvel kreeg ik, toen ik de eerste onvolledige versie hoorde vorige week. De hier geplaatste is de originele volledige versie, waarin de verschrikkingen van de oneerlijke oorlog duidelijk zichtbaar zijn.
Roger Waters en anderen, in actie voor de Palestijnen
Het schijnt dat Waters al jarenlang een soort ‘vete’ heeft met zijn vroegere kompaan ‘David Gilmour’, waarmee hij samen lange tijd Pink Floyd inhoud gaf. Die had net rond het verschijnen van ‘Comfortably Numb’ van Waters zijn versie nog eens extra aandacht gegeven. Hij zong het daarin samen met David Bowie. Ruzie of niet, beide mannen zijn een stuk muziekgeschiedenis die onuitwisbaar is. En dat ze op hun oude dag nog mooie doelen nastreven, vind ik zeer respectabel! 🙂
Klusstress
Terwijl het nu al weer dagen bloedheet is, in de nadagen van de lente en aan het begin van de echte zomer, na een periode van te koele en natte dagen, probeer ik toch ook een paar karweitjes af te handelen, waar ik weken geleden al aan wilde beginnen. Maar toen was ik ziek van de drank en het afkicken daarvan. Het vervolg van mijn stappen daarin, via de huisarts, vertel ik aan het eind van deze forse Restflitsen.
Voor de schuifpui aan de achterkant zit een soort sleuf, die vroeger door de installateurs was opgevuld met purschuim. Na verloop van tijd is dat geslonken en gewoon verrot… En de sleuf lijkt door de jaren heen ook nog breder te zijn geworden. In ieder geval lag daar al jaren een groot en lang gat, wat open was naar buiten toe! Ik heb dat getest door er water in te gieten. Dat stroomde lekker naar buiten… Nadeel was ook, naast natuurlijk geen perfecte isolatie, dat dingen van buiten naar binnen kunnen komen! Er groeiden soms stukken onkruid, wat ook buiten tussen de tegels groeit, naar binnen! En er liepen beesten van naaktslakken, spinnen, torren en andere kleine dieren vrolijk naar binnen. Niet leuk. Ik had al heel lang een grote tube Albastine Allesvuller staan. Die zou geschikt zijn voor diepe gaten en was direct te spuiten in de sleuf. Gedoe met soms twee componenten, of poeder wat ik moet mengen met water, is altijd zo’n klus waar ik zwaar tegenop zie. Maar dit dacht ik wel te kunnen. Het hoefde er ook niet ‘mooi glad’ uit te zien. Als het maar dicht zou zijn en daarna gaat er nog een kunststof strip overheen die daar vroeger ook overheen zat. Dat had ik destijds zelf gedaan, want dat kozijnenbedrijf deed niets aan de afwerking binnen. Ook daarom was het wat goedkoper.
Maar goed, ik ging afgelopen dinsdag dan eindelijk enthousiast aan de slag met mijn ene tube. Dat had ik zwaar onderschat! Ik kreeg er nauwelijks een metertje mee gevuld! Direct nog maar 4 tubes besteld via Bol en dat kwam gelukkig de volgende dag al vroeg in de middag binnen! Ideaal! Gelukkig nog net niet zo heet en ik kon het karwei (voorlopig) afmaken:
Maar je kunt zien: er zitten nog diverse diepe putten in. Het is wel grotendeels dicht! Maar ik ga er zeker nog een laagje aan toevoegen, om het iets gladder te krijgen. Als ik zin heb en het iets minder heet is. Ik heb geen zin in onnodige klusstress! 😉
Nog een leuke actualiteit (voor mij dan toch):
Op 17 juni was het her en der weer verkrijgbaar: de zogenaamd dit voorjaar gevangen haring, uit Nederlandse wateren. Ahum. Behalve dat ik dit ‘nieuws’ nergens meer zag op de reguliere nieuwskanalen, alleen maar in de reclame van de supermarkten, geloof ik dat dit niet veel mensen meer echt interesseert. Met het afnemen van ‘echte Hollanders’, die ook nog eens te vaak veganistisch willen eten, heeft de traditie al enkele jaren aan populariteit ingeboet. De haringparty’s worden alleen nog maar door Kim Holland georganiseerd, in daarvoor bestemde gelegenheden zoals Villa Weizigt in Dordrecht… De vraag is wat dan belangrijker is: de haring eten of de orgie daarna. 😉
Beetje 18+:
Ik ben een haringliefhebber. Eigenlijk houd ik wel van alle vis, hoewel ik nog niet echt alles wel eens heb gegeten. Maar een simpele lekkere vette haring vind ik heerlijk. Met of zonder uitjes. Toen ik dus las dat de ‘Hollandse Nieuwe’ vanaf afgelopen woensdag, mijn boodschappendag, weer verkrijgbaar was, heb ik het gelijk gekocht:
En ik vind ze lekker. Maar ze hebben ook een bijsmaak. Namelijk de bijsmaak van bedrog. Oplichting! Dat is natuurlijk helemaal geen echte ‘Hollandse Nieuwe’! Het is ontdooide haring, misschien wel van vorig jaar. Hoe kunnen ze anders € 2,99 kosten? 5 haringen? Bullshit.
En dit doen dus veel supermarkten elk jaar weer. Terwijl die term ‘Hollandse Nieuwe’ beschermd is en niet voor alle haring gebruikt mag worden. Daar hebben ze lak aan. Er zijn afspraken gemaakt met de supermarkten dat ze wel de term ‘maatjesharing’ mogen gebruiken. Maar dat lappen vele aan hun laars. Ik vind daar wat van. Behalve dat ik de traditie wel leuk vind, houd ik niet van het bedrog van de commercie om mensen te verleiden. Dat haat ik al heel mijn leven en dat wordt alleen maar erger, sinds er termen als ‘duurzaam’ de wereld in zijn geslingerd. En ik er persoonlijk op word aangekeken dat ik zogenaamd niet ‘gezond’ eet. Maar wat dan, als de commercie mag liegen, bedriegen en doorgaan met commerciële misleidingen? De Dirk maakt misbruik van de beschermde term ‘nieuwe haring’, om daarmee beter te kunnen verkopen. Om mee te liften op de oude traditie om daar beter van te worden. En dan word ik boos.
Voor de eerste keer in mijn leven heb ik daarom nu een melding gemaakt bij de ‘NVWA’, de ‘Nederlandse Voedsel- en WarenAutoriteit’. Omdat ik las dat die deze overtredingen beheren. Dirk verdient een reprimande te krijgen en liefst een boete, omdat ze dit al jaren doen.
Wat bereik ik ermee? Persoonlijk niets. Maar ik hoop dat de autoriteiten eens achter hun oren gaan krabbelen, hoe ze de commerciële misleidingen blijven negeren. Weer een bewijs dat de commercie van de grotere bedrijven heilig is en belangrijker dan de waarheid, gezondheid en nationale tradities.
Tenslotte nog even over de gezondheid en hoe ik verder voel
Ik gaf al aan er nog op terug te komen: Vrijdag was ik dan bij de POH GGZ van mijn Huisartsenpraktijk. Dat het daar allemaal zo onpersoonlijk is dat ik het geen ‘Huisarts’ meer kan noemen, bewees gelijk al weer de uitspraak van deze POH, die een andere huisarts noemde die me zou hebben doorverwezen. “Zij doet niet aan euthanasie afhandelingen.” Maar ik was verwezen door die andere! “Oh, die doet dat wel.” Goed gelezen weer meneer… 🙁
Maar goed, mijn hulpvraag was duidelijk. En geheel volgens verwachting wilde hij eerst proberen om me door te verwijzen naar GGZ-instanties, die me zouden kunnen helpen bij mijn depressies en daardoor drankgebruik. Omdat in Dordrecht inderdaad vrijwel niks nieuws is te vinden en bij de eerder geprobeerde hulp van ‘De Hoop’ de wachttijd momenteel op 1 jaar ligt (!!!), wil hij me toch naar Rotterdam sturen. Daar zijn veel meer GGZ-bedrijven waar de wachttijden korter zijn en waar ze ook andere hulp verlenen. Dat wist ik ook al een beetje, via mijn zoon. Maar… Ik wil dus eigenlijk helemaal niet naar Rotterdam. Ik word al gek en ga me zeker suf drinken als ik eraan denk… 😛 Wel gaf ik aan op zich niet tegen nieuwe gesprekken te zijn, mits die mogelijk dan via videoverbindingen kunnen. Hooguit een keertje kennismaken en daarna alles via videobellen. Hij zou dit in de verwijzingen aangeven, maar wist niet of ze dit doen.
Ik ben inmiddels verwezen naar drie instanties: ‘Castle Craig’, ‘SolutionS’ en ‘Ready for Change’. Euh… DRIE instanties? Hij had gezegd dat hij niet wist welke instantie mijn ‘aanvraag’ wilde aannemen, hoewel ze daar niet voor bedoeld zijn. En of de wachttijden misschien nog uiteen lopen. Met elke instantie zal ik in beginsel eerst een soort intake gesprek hebben (vaak telefonisch) en dan kan ik altijd nog kiezen waar ik verder wil gaan. Ik vond het prima.
Die eerste 2 instanties roepen bij mij wel direct twijfels op. Zowel Castle Craig als SolutionS werken met een zogenoemd ‘12 stappen plan’. Wat ik ervan lees en wat ik ervan gehoord heb, komt weer erg Christelijk spiritueel op me over. Met gebed of meditatie… Brrr… Niks voor mij. Daar krijg ik extra negatieve kriebels bij. Die derde spreekt me na het bekijken van de websites iets meer aan. Mogelijk wel groepsgesprekken, maar praten met ‘lotgenoten’ heb ik wel altijd prettig gevonden. Dat heb ik ervaren bij Vivenz. Om er nu regelmatig voor naar Rotterdam te moeten… Ze zitten dan wel weer op ongeveer 10 minuten lopen van Centraal Station. Waarschijnlijk moet ik het een paar keer gaan ervaren.
Als ik meer info heb, zal ik er zeker weer op terugkomen.
Verder voel ik… ‘redelijk’. Beter dan na mijn vorige ‘stoppoging’ van de drank. Maar toen kwamen er natuurlijk plotseling die spanningen rond de grote lekkage. Nu is alles thuis erg rustig en stabiel. En warm. Maar daar lijk ik nu ook iets minder last van te hebben dan de vorige hittegolf.
Wel ben ik voorzichtig toch weer een beetje gaan drinken… Ik had nog net een doosje gekocht voor ik stopte en hoopte het gesloten te kunnen houden. Maar rond de lunch en het avondeten besloot ik toch weer met ‘aperitiefjes’ te beginnen. En dan is een extra slokje tussendoor wel erg makkelijk… Maar ik begin voorlopig dus altijd pas in de middag. We zullen zien hoe lang ik dit volhoud en toch weer niet de sterke verleiding kan weerstaan. Wie weet wat een eventuele behandeling daarin kan betekenen. De hele al dan niet hete zomer ligt ervoor open. 😛
Tenslotte zie je dat ik de ‘Sportzomer’ ook creatief probeer door te komen. Zelfs voetbal heb ik zaterdag tegen wil en dank gekeken omdat er echt helemaal geen zak verder op tv was! En met die overtuigende 5-1 had ik er niet eens spijt van. Bizar! Hahaha! 😉
Binnenkort dan weer Wimbledon en ik zal zien hoeveel sexy of zelfs naakte mooie tennisvrouwen ik dan weer ga spotten. “Never lose hope!” zou Emma Kok zeggen! En ik zal je zeggen: ik heb haar boek in huis en ben al begonnen met lezen. Nog meer respect voor Emma! Wat kan ze goed schrijven! En zo mooi open en eerlijk over alles wat haar al vanaf haar geboorte is overkomen. Aanrader! 🙂
Tot de volgende Restflitsen.
