Dodelijke dagen…
Nee, dan doel ik niet op een herhaling of zelfs overtreffing van de horrorzomer, zoals die in juni al begon. Het is weer warm, maar tot heden (zaterdag 11 juli) nog draaglijk. Ik heb het nu over mijn persoonlijke leven.
Als je dit leest kan het een heel andere dag zijn… ALS je het ooit leest. Maar ik ga er toch wel een beetje vanuit dat de storing wel een keer hersteld zal zijn… Want daar verkeer ik momenteel in: de grootste internetstoring van KPN sinds jaren, in mijn omgeving.
Vanaf donderdagavond heb ik geen internet meer!
‘Gelukkig’ (zou je zeggen) ligt het dus niet aan mij; er bleek na opvraag via de telefoon, waarop ik gelukkig nog wel een beetje internet heb, dat het mijn hele postcodegebied betreft. Er moeten dus meer mensen last van hebben, als ze KPN gebruiken. ‘Gedeelde smart’. Tja…
Zoals je inmiddels weet, hang mijn hele leven vooral alleen nog maar aan internet. Nu besef ik pas hoe zwaar dat is.
Normaal sta ik op, open alle websites op de computer, van mail, nieuwssite (Nu.nl), mijn websites, sociale media en alles wat ik verder altijd graag bijhoud. Nu had ik opeens NIETS meer te doen!
De eerste dag probeerde ik dan nog wat lokaal te doen, artikelen afmaken, maar ik kon ze niet publiceren. Beetje foto’s sorteren… Maar dat ben ik na een uurtje ook wel zat.
TV kijken? Die hangt tegenwoordig ook voor 100% aan internet! Er viel dus niks te kijken. En dat zat me nu ook erg dwars, want gisteren was de halve finale Wimbledon tussen Djoković en Sinner! Ik kon niets zien. Via mijn telefoon kon ik wel bijhouden hoe het ging en ik begreep dat hij kansloos met 3-0 verloren heeft van Sinner. Wat wel viel te verwachten, als die in goede doen is. Maar ik had het zo graag willen zien! Mijn zoon zou zelfs misschien naar me toe komen om samen te kijken. Hij was alleen, omdat zijn vrouw op vakantie is naar Polen.
Maar dit ging dus allemaal niet door.
Storingsverloop?
Hierdoor ben ik ook ontploft. Want hoewel ik dan wel 1 SMSje had gehad van KPN dat er dus een storing was en “dat ze er alles aan doen om het zo snel mogelijk te verhelpen”, hoor je daarna niets meer. Ik moest zelf de site van KPN steeds oproepen op de telefoon, wat me heel lastig afgaat, om er na opgave van postcode + huisnummer te lezen dat de storing nog aanwezig was en “waarschijnlijk om een bepaalde tijd verholpen zou zijn”. Nou niet dus! Dat tijdstip werd steeds opgerekt. En tot heden wacht ik nog steeds op de volgende tijd…
Gisterenmiddag heb ik gebeld naar KPN want ik wilde meer weten. Als je hoort wat de aard is van de storing, dan kan ik er meer vrede mee hebben, dan dat ik aan het lijntje word gehouden.
Dat bellen had ik beter niet kunnen doen. Ik ben ontploft aan de telefoon. Ik kreeg een ongetwijfeld goed bedoelende (thuis?) werker aan de lijn, die net zoveel wist als ik… Hij kon geen achtergrondinformatie geven. Ik haat dat. Als je een servicemedewerker aan de lijn krijgt, dan wil je iets meer weten. Maar dat doen ze tegenwoordig niet meer met ‘gewone’ consumenten. Ik moet afwachten. En toen ontplofte ik en begon te vloeken en dreigen dat ik mezelf te pletter zou zuipen en misschien wel iemand vermoorden… En verbrak te verbinding. Na de tweede keer dat hij terugbelde gaf ik hem excuses en hij zei dat hij hier normaliter een melding van moest maken (bij de politie) omdat er was gedreigd met geweld. Maar ik gaf aan en hij begreep natuurlijk ook dat het figuurlijk was bedoeld. Maar leuk was dit niet.
De rest van de dag was ik volledig kapot. In spanning omdat de tijd van ‘herstel’ steeds werd opgerekt door KPN en ik niet meer wist wat ik moest doen. Ook met mijn eigen zoon kreeg ik ruzie via WhatsApp, omdat hij niet begreep waarom dit me zo aangreep.
Rond ongeveer 19.00 uur ging ik zonder nog iets te eten op de bank liggen en ben in slaap gevallen tot 2.00 uur, toen ik hevig moest plassen. Toen ben ik maar naar bed gegaan. De storing was er nog. Ik heb niet meer geslapen.
Nu schrijf ik dan dit artikel… Misschien in delen, als later op de dag er nog iets gebeurt.
Waarschijnlijk ga ik nog wel ergens een boodschap doen, anders word ik helemaal gek.
Zondag Dag 3
Uiteraard heeft KPN gisteren meerdere malen “het verwachte tijdstip” opgerekt.
Gelukkig is gisteren mijn paniek en woede getemperd. Nadat ik inderdaad in de ochtend een paar boodschapjes heb gedaan, met een lekkere nieuwe snack bij de AH erbij voor de lunch, voelde ik me een stuk beter. Alleen kwam toen uiteraard weer het grote NIETS!!! Geen internet, geen tv. Ik kon niet eens kijken naar de weersvoorspelling voor vandaag… Geen nieuws. Ook geen slecht nieuws dus. 😉
Natuurlijk zou ik met de telefoon wel diverse websites kunnen benaderen voor nieuws en andere info, maar mijn databundel heb ik op de telefoon expres klein gehouden, omdat ik kosten moet besparen en ik het alleen ‘buiten’ in noodgevallen wilde gebruiken. Thuis had ik Wifi. Nu heb ik al voor de derde dag een noodgeval maar dus beperkte data. Dat bewaar ik liever dan voor WhatsApp, zodat ik nog contact kan hebben met mijn zoon. Als dat ook nog weg is… Dan is alles verbroken.
Maar ik heb me dus ingehouden en wacht op de bank, kijkend naar de denkbeeldige geraniums.
En naar de minder denkbeeldige maar realistische fles whisky. Tja… Dat is nu dan uiteraard (?) wel weer erger geworden. Wat moet ik anders? Ik word helemaal gek in mijn hoofd!
Gisteren heb ik dan ook maar regelmatig de tv aangezet om lokaal opgeslagen porno te kijken. Daar heb ik zoveel van, dat ik wel maanden onafgebroken zou kunnen kijken… 😛
Uiteraard houd ik dat niet lang vol. Dan wordt zelfs voor mij alles wel smerig. Maar op deze lege en weer steeds hetere zaterdag moest ik toch wat.
En zo zag ik weer eens filmpjes die ik al heel lang was vergeten, dat ik ze überhaupt heb!
Op deze manier heb ik mezelf slepend tussen de fles, de telefoon en de tv wakker gehouden. Heb nu wel gewoon iets gegeten in de avond (k&k lasagne), anders word ik snel ziek van drank alleen. En niet om 19.00 uur al gaan slapen, maar gewoon om 23.00 uur. Weer een beetje normaal, hoewel de hitte boven weer steeds ondraaglijker wordt. Nog even en de beide koelers moeten weer aan.
Het KPN-tijdstip staat nog steeds op het laatst vermelde: 11 juli om 23.15 uur. Het zou dus opgelost moeten zijn? Natuurlijk niet. Het is nu zondag. Wie werkt er nu nog in die verzengende hitte voor dat handjevol zielige KPN-klanten in mijn postcode? 🙁
Ik verwacht niet dat het vandaag nog goed komt.
Wat nu dan verder weer?
Voor mij is dit natuurlijk rampzalig. Mijn hele ‘sociale’ leven hangt aan internet. Dat begrijpt volgens mij niemand. Alles waar ik van dag tot dag nog een beetje lol uithaal, zit op internet.
Daarnaast doe ik ook gewoon noodzakelijke dingen. Bankzaken, bestellingen en alle communicatie met wie dan ook, gaat via internet. Ik kan dat niet of minimaal met de telefoon. Terwijl de meeste mensen tegenwoordig juist daar alles op doen. Ik kan dat niet goed. De computer is mijn belangrijkste handvat met het leven. En dat staat nu al voor de derde dag stil.
De enige sport die ik nog leuk vond, tennis met Wimbledon: onzichtbaar. Het gaat voorbij. Het enige waar ik nog een beetje naar uitkeek. Vandaag de finale tussen Sinner en Zverev. Niet mijn grootste favorieten, maar wel goede tennissers en ik wilde het gewoon zien! Niets.
En ook niets daarvoor in de plaats. Ik moet mijn tijd nu uitzitten, alsof ik een gevangenisstraf uitzit. Waarschijnlijk doet de tv in de gevangenis het wel… 😛
Misschien kreeg ik vandaag nog wel een grotere teleurstelling te verwerken. Mijn zoon, de psycholoog, begrijpt me niet. Omdat ik me nu zo vreselijk slecht voel, stelt hij vast dat mijn “internetverslaving” groter blijkt dat mijn alcoholverslaving. WTF??? Verslaving?
Dit is dus wat ik ook al vele jaren nu met diverse mensen moet uitvechten. Ze kunnen me niet begrijpen, omdat ze (vrijwel altijd) zelf een goed gevuld leven hebben, met mensen om zich heen.
Die hebben altijd zoveel te doen, dat een paar dagen of langer geen internet hebben, vervelend is, maar verder niks. Ze begrijpen niet dat mensen afhankelijk zijn GEMAAKT van internet! Alles hangt daaraan vast! Het sociale netwerk wat decennia geleden is gecreëerd om de wereld te verbinden. Lokaal, internationaal. Iedereen kan alles en moet soms zelfs alles via internet! Zeker als je verder geen fysiek netwerkje meer hebt en niet zo makkelijk (of helemaal niet!) in staat bent om ergens heen te gaan! Wat nu als ik helemaal afhankelijk was van online boodschappen doen? Wat ik nu niet meer kan? Onbekende buren vragen? Wat dan?
Internet is geen ‘game’ waaraan je verslaafd kan raken. Het is de wereld. Voor mij inderdaad mijn belangrijkste wereld, op enkele bezoekjes aan supermarkten, ziekenhuis en doktoren na.
Deze stelling heeft van mijn eigen zoon heeft me een grote klap gegeven. Als hij me ook al niet begrijpt, met al zijn kennis en ervaring, dan houdt eigenlijk alles helemaal op. 🙁
HERSTELD???
Zondagmiddag, rond 13.00 uur, piepte opeens mijn computer, die wel gewoon aan staat, dat mijn VPN-provider weer internetverbinding had! Ik hoopte daar al ruim 2 dagen op. Waaaat? Opeens hersteld, op zondagmiddag?
Uiteraard ging ik gelijk alle websites openen, die ik dagelijks open na het opstaan. En alles deed het weer! JOEPIE!!!
Ik dacht meteen aan de finale van Wimbledon, die vandaag nog moest komen. En die blijkt na een finale dubbelspel te zijn, eind van de middag. Maar toen ik ook de tv weer activeerde, werkte het daar ook weer! Ik kan verder! 🙂
Uiteraard heb ik dit ook wel even geappt naar mijn zoon, die vandaag vol zit met activiteiten. Maar hij moest wel weten dat ik blij ben en dat hij onzinnige uitspraken heeft gedaan. Wat dit betreft: wordt hopelijk vervolgd.
KPN kwam overigens pas rond 14.30 uur met een sms dat de storing opgelost zou zijn. Gelukkig zit ik er dichter bovenop. 😉
Maar…
STORING KWAM WEER TERUG!!!!
Rond 15.00 uur zag ik op tv al, die ik al had aangezet op Wimbledon, dat het beeld bevroor. Dan weet ik het eigenlijk al. Vanaf dat moment bleek internet er WEER uit!!!
Bizar! En ja, even daarna kwam er weer een sms van KPN dat de storing toch nog niet opgelost was… Oh echt?
Na een korte opleving en euforie stortte ik dus weer in. Einde. Einde?
Weer een uur later, kreeg ik toch opnieuw de bekende piepjes en bleek er weer internetverbinding te zijn. Ik heb de tv aangezet op Wimbledon, waar later de finale zou plaatsvinden. En die heb ik gezien. Maar vraag niet hoe. Inmiddels was ik al weer dodelijk vermoeid…
Daar heb ik toch tegenwoordig altijd wel last van, aan het eind van de dag. De tv houdt me met de vaste standaard programma’s (nieuws, RTL Boulevard) en dan een goede film nog wel wakker. Maar als het saai wordt, val ik vaak tijdens of na het eten al zittend in slaap…
Ook zonder drank gebeurt dit. Met drank wel wat sneller.
En nu keek ik naar de echt wel spannende wedstrijd tussen Sinner en Zverev, die het in het begin goed kon bijhouden. Maar later werd ik weer wakker toen de winstceremonie bezig was… Sinner had (uiteraard) gewonnen.
Mijn pizza had ik slechts een beetje gegeten en ik zette toen alles uit en ging op de bank liggen. Ik heb weer tot 1.00 uur geslapen.
Daarna na de toch noodzakelijke medicijnen (de echte! Niet de drank!) naar bed en heb in de nacht toch ook nog geslapen, tot ik weer naar de wc moest.
Zo sleep ik me door de dagen heen. Niet gezond? Nee… Maar hoe anders?
Gelukkig nu dan weer wel met internet en na dit artikel, wat ik op maandag 13 juli dan publiceer, plaats ik er later nog 2 op Fata Morgana. Ik ga me maar weer richten op naaktheid en seks… Met dit weer is er toch niets anders om aan te kunnen denken? En fantaseren?
Neem me dus niet kwalijk dat het 18+ gehalte op mijn websites weer wat toeneemt. Deze dagen heb ik dat gewoon even nodig, voor de nodige positieve opwinding, als katalysator van de vele negatieve gedachten, die me de laatste dagen hebben overspoeld.
Later zal het allemaal wel weer temperen. 😉
Tot later! 🙂
Omdat ik net voor publicatie nog een Substack mailtje kreeg van Nico Dijkshoorn, plaats ik dit er nog even bij. Want euh… Toepasselijk op deze hete maandag de 13e? Ik dacht het wel! 🙂
“13 juli 2026
GEHUILD GEDICHT
en
toen zei die ene vrouw
voor de televisie
– sorry, nee laat me maar even –
toen zei die ene vrouw
die Weer Vrouw heette
die zei
‘voorlopig geen verandering in het weerbeeld’
en toen heb ik
schijnt
ik heb het van horen zeggen
de buren hebben het me verteld
toen heb ik blijkbaar
twee uur lang naakt voor het raam gestaan
en de buurman zegt dat hij mij
met van die hele lange uithalen
steeds het woord
zonsverduistering
hoorde huilen“


